6 Mart 2017 Pazartesi

2016 Yılı Niş Parfüm Raporu - Bölüm 2

Geçtiğimiz yılın dikkat çeken tasarımlarını (ilk bölümde fazla olmaması, alfabetik sıralamanın azizliği...) içeren 2016 Yılı Niş Parfüm Raporu’nun ikinci kısmı sizlerle.

Kullandığım kısaltma ve terimler;

(K): Kadın kullanımı için pazarlanan parfüm.
(E): Erkek kullanımı için pazarlanan parfüm.
(U): Her iki cinsiyetin kullanımına yönelik pazarlanan parfüm.
Flanker: Ticari başarı yakalayan parfümün içeriğine belli bir oranda sadık kalınarak ya da tamamen değiştirilerek yeni bir parfüm yaratılması ve isminin başına ya da sonuna genellikle “intense”, “sport”, “l’eau” ya da “fresh” gibi kelimeler eklenerek piyasaya sürülmesine verilen isim.
Jenerik: İngilizce karşılığı “generic” olan, sıradan ve özelliksiz anlamına gelen sıfat.
Gourmand: Yiyeceği andıran tatlı parfüm.
Boozy: Alkollü içkileri andıran içerik.
Indie House: Nispeten düşük bütçeli, üretim miktarı ve dağıtım ağı sınırlı butik parfüm evi.

Not: Markalar alfabetik olarak sıralanmıştır.

A-I arası markaların değerlendirmeleri için tıklayınız.

Jo Malone - 2016 yılında ilk kez Pierre Negrin ile çalışan marka, menekşe ve laden reçineli Serge Lutens - Iris Silver Mist coverı olan Orris & Sandalwood (U)’u görücüye çıkardı. Büyük bir grubun bünyesinde olmasına rağmen Jo Malone'un halen artisik değerlere önem verdiğinin göstergesi niteliğinde Orris & Sandalwood. Geçtiğimiz yılın diğer tasarımı olan Myrrh & Tonka (U) ise ana akım parfüm raporunda bolca bahsettiğim tonka fasülyesi trendine, kaliteli harmanıyla renk getiren bir tasarım.


Juliette Has A Gun, geçtiğimiz yılı bir başarılı atış ve bir karavana ile noktaladı. Into The Void (U), Nasomatto Black Afgano’nun açtığı yolda ilerleyen, paçuli ve bol ambroxan desteği ile modern bir guaiac yorumu. Parfüm için halefinden sonra gelen en iyi coverlardan biri diyebilirim. Mmmm... (U) ise karamelli ahududu ve maple (hadi burda sandal ağacı olsun) şurubu karışımına bolca pudra basılmış bir harman. Mmmm değil ama Ehhhh…

Kilian - Bay Hennessy, sosyal medya paylaşımlarından fırsat bulamamış olacak, koca bir yılı tek parfümle geçirdi. O da tam bir hayal kırıklığı… Moonlight in Heaven (U), Calice Becker imzasını taşıyan en sıradan parfüm olabilir. Deterjandan hallice açılışıyla jenerik bir tropikal meyve parfümü olan MiH, markanın bir an önce toparlanması gerektiğinin sinyali niteliğinde...


L`Artisan Parfumeur - Fabrice Pellegrin geçtiğimiz yıl farklı markalar için yirmiye yakın parfüm tasarlayarak değişik bir rekora imza attı. Bucoliques de Provence (U), markanın ilk kez Fabrice Pellegrin ile çalışmasının ürünü olan naif bir iris ve lavanta parfümü. Klasik Fransız ekolünde ilerleyen Bucoliques de Provence, soğuk ve kuru hissiyatlı parfümleri sevenler için yılın en dikkat çeken tasarımlarından biri oldu.

Le Jardin Retrouvé, geçtiğimiz yıl küllerinden dirilen ve kökeni 1975’e dayanan bir Fransız parfüm markası. Klasiklerin yeniden yorumlandığı ilk serinin parfümleri, günümüz standartlarına göre eski kafa ve düşük performanslı olsalar da Cuir de Russie (U), floral deri konseptinin karşılaştığım en iyi örnekleri arasında yer alıyor.

fotoğraf: instagram.com/gurmekokular

Les Liquides Imaginaires - Hayvanlı, pisli ve karanlık parfüm Peau de Bete (U); romantik bir akşam yemeği sonrası korku filmi izlemeye benzeyen bir kompozisyon. Tarzı sevenler için başyapıt kıvamında, jenerik parfümlere alışkın olanlar içinse korku filminin ta kendisi Peau de Bete.

Lorenzo Villoresi, 2016 yılında 25 Insieme (U)’i tanıttı ancak henüz parfümü gören ya da deneyen yok…

Louis Vuitton da sonunda niş parfüm koleksiyonu çıkaran moda markaları arasında girdi. Les Parfums Louis Vuitton adı verilen parfümlerin tümü kadın kullanımı için pazarlansa da birçoğu her iki cinsiyetin de kullanımına uygun. Deri destekli cesur bir sümbülteber yorumu olan Turbulences (K), zengin müge parfümü Apogée (K) ve Hermès Cuir d`Ange akolünde floral deri kompozisyonu Dans la Peau (K), seriden en dikkat çekici tasarımları.


Maison Francis Kurkdjian - Ürün gamını optimal olarak ayarlayan isimlerin başında gelen Francis Kurkdjian, geçtiğimiz yıl bir yazlık bir kışlıkla hedefi on ikiden vurdu. Petit Matin (U) bol ambroxan ve miskle güçlendirilmiş, tarzından beklenmeyecek kadar yüksek performanslı temiz bir portakal çiçeği parfümü iken Grand Soir (U), kış boyunca kazak niyetine giydiğim; amber, tonka fasülyesi ve reçinemsi notalar üzerine kurulu dâhiyane bir kompozisyon. Her iki parfüm de yılın en büyük iltifat toplayıcıları arasında yer alıyor.

Maitre Parfumeur et Gantier - Markanın 2016 tasarımı Ambre Mythique (U); lavanta, paçuli ve tonka yatağında (yemek tarifi mi yazsam artık?) mür ve laden reçinesi parfümü. Amber havasının olduğu ancak amber notası kullanılmadan derinliğin yakalandığı Ambre Mythique, Thierry Mugler - Angel flankerlarına göz kırpan, MpG’nin son dönem modernleşme çabasının hoş bir ürünü. 1988 yılında şahane bir referans ambere imza atan markanın yeni amber yorumu, yıl boyunca beni en çok etkileyen kompozisyonlarından biri oldu.

Masque Milano, son birkaç yıldır yakından ilgilendiğim parfüm evlerinin başında geliyor. 2016 tasarımı L`Attesa (U)’yı denediğim ilk anda “wov, işte budur!” dediğimi hatırlıyorum. Boozy notalarla bezeli harika bir iris ve deri kombinasyonu olarak başlayan L`Attesa, yarım saat 45dk içinde sıradan bir şipre gibi davranmaya başlıyor. Ortamlarda yere göğe sığdırılamayan L`Attesa da denediğim çoğu Luca Maffei tasarımı gibi 180 derecelik değişimle beni hayal kırıklığına uğratan parfümlerden biri oldu. Keşke açıldığı tarzda devam eden bir tasarım olsaydı…

Parfümör Luca Maffei ve Masque Milano yaratıcıları Riccardo Tedeschi ve Alessandro Brun

Memo’nun 2016 lansmanlarından ilki olan Russian Leather (U); çam, lavanta, guaiac, sedir ve paçuli üzerine kurulu bir kompozisyon. Notalar kulağa ne kadar eski gelirse gelsin, Russian Leather modern ve ustaca harmanlanmış bir parfüm. Guaiac öncülüğündeki odunsularla harika bir tasarıma imza atmış Alienor Massenet. Parfüm isminde geçen deriye rastlanamayan Russian Leather, bir süre sonra Invasion Barbare’a benzerliğiyle dikkat çekiyor. Geçtiğimiz yılın diğer parfümü olan Marfa (U) ise sandal ağacı desteğinde hafif bir sümbülteber parfümü. Her iki cinsiytetin de rahatlıkla kullanabileceği bir sümbülteber parfümü tasarlamak kolay olmadığı için Marfa’ya artistik açıdan tam puan veriyorum.

Mendittorosa - Anlaşılan niş parfüm evleri kafa kafaya verip 2016’nın iris yılı olmasını kararlaştırmış. İris ve deri birlikteliği de yılın en çok tercih edilen kombinasyonu oldu. Naif insan Stefania Squeglia’nın geçtiğimiz yıl görücüye çıkardığı Nettuno (U), iris ve baharatlarla başlayıp gülün yardımcı oyunculuğu almasıyla feminen tarafa yaklaşan, oldukça kaliteli bir kompozisyon. Masque L`Attesa’yı göklere çıkaranların deri ve iris kombinasyonlarının en başarılı örneği olarak gördüğüm Nettuno’yu mutlaka denemelerini öneririm.


MiN New York - Markanın kurucularından Mindy Yang’ın ayrılışıyla sessizliğe gömülen marka, geçtiğimiz yılı boş geçiren parfüm evlerinden oldu. Umarum Mindy’nin yokluğu uzun dönemde markayı kötü etkilemez.

Mona di Orio - Bu diyardan göçüp giden birinin adını kullanarak yeni bir şeyler tasarlamak ne kadar etik tartışılır. 2011 yılında aramızdan ayrılan Mona di Orio’nun adını taşıyan markanın imtiyaz sahiplerinin yeni tasarımı, dumanlı bir çay ve kakule yorumu olan Bohea Bohème. Oldukça karanlık ve zengin bir parfüm olan Bohea Bohème, yılın en özgün tasarımları arasında yer alıyor.

Montale ve Mancera geçtiğimiz yıl yine çaktı, yine sattı. Hala Pierre Montale’i de gören yok. Pierre Mancera hepten unutuldu zaten… Bizim açık parfümcüler bu adamları bulabilirse yanlarına staja gitsin bari...

M. Micallef, geçtiğimiz yılı Secrets of Love adını verdiği üç parfümlük koleksiyon ile geçirdi. Jenerik tasarımlardan oluşan koleksiyonda yer alan ilk parfüm Delice (U) muskat ve erik üzerine kurulu iken Glamour (U), Thierry Mugler Alien ekolünde vanilyalı bir şeftali parfümü. Sensual  (U)’ı ise vanilya, sandal ağacı ve misk barındıran harmanı ile koleksiyonun en özelliklisi olsa da yılın dikkat çekenleri arasında gösteremeyeceğim.


Neela Vermeire - Markanın 2016 tasarımı Rahele (U), serinin diğer parfümleri gibi Bertrand Duchaufour imzalı ancak ünlü parfümörün çizgisine son derece uzak odunsu notalar ve deriyle desteklenmiş bir osmanthus yorumu. Rahele, Neela’nın egzotik tarzını yansıtsa da maalesef çıtayı aşabilen bir tasarım değil.

Nishane geçtiğimiz yıl bizi gururlandırmaya devam ederken yabancı platformlarda adından en çok söz ettiren parfüm evlerinden biri olmayı başardı. Markanın 2016 tasarımlarından Hundred Silent Ways (U), Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî’nin ünlü sözünden esinlenen, La Vie Est Belle - Black Opium tarzında başlayıp kremamsı sandal ağacına dönüşen güçlü bir parfüm. Fan Your Flames (U) ise tütün, rom ve hindistan cevizinin koyu bir yorumu. Geçtiğimiz yıl en çok iltifat toplayan parfümüm Fan Your Flames desem yalan olmaz. Açık ara yılın en iyilerinden!
 
 fotoğraf: instagram.com/gurmekokular

Nasomatto - Alessandro Gualtieri’nin anlayamadığım bir şekilde geri döndüğü parfüm evi, geçtiğimiz yıl Baraonda (U)’yı pazara sundu. Ne diyeyim, iki ki dönmüş Alessandro. Şimdiye kadar denk geldiğim en iyi boozy tasarımlardan biri oldu Baraonda. Gün boyu o kekremsi hissiyatı yaşatıp mutlu edebilen parfüm yok denecek kadar az!

Olfactive Studio, 2016 yılını hoş ama pek iz bırakmayan Still Life in Rio (U) ile geçirdi. Vizyonunun geniş olduğunu düşündüğüm Celine Verleure’dan bir atak bekliyorum artık. Yoksa bu gidiş iyi değil…

Olivier Durbano - Geçtiğimiz yıl deneyemediğime en çok üzüldüğüm parfüm, sevgili dostum Olivier’in Lapis Lazuli (U)’si oldu. Seçici geçirgen gümrüğümüz sağolsun…

Oriza L. Legrand - Fransız parfüm evi, 2016 yılında İtalyan tarzı okyanus parfümü Villa Lympia (U)’yı tanıttı. Profumum Roma Acqua di Sale ve Il ProfvmoAria di Mare ekolünde, çiçek destekli bol tuzlu bir deniz parfümü Villa Lympia. Özgün olmasa da tarzın en kaliteli örneklerinden birine imza atmış Oriza L. Legrand.
Parfums de Marly - 2016 tasarımı Layton (U), lavanta, guaiac ağacı, kakule ve elmanın zengin bir yorumu. Kitlelere hitap ve kalite dengesinin tam kararında yakalandığı güzel bir iş çıkarmış Marly. Athalia (K) ise jenerik bir portakal çiçeği destekli misk parfümü. Her yıl en az bir sönük parfüm çıkarmasa markanın içi rahat etmiyor, napalım…

Parfums MDCI; 2016 yılını Le Barbier de Tanger (E), şişe değişiklikleri ve reformulasyonlarla geçirdi. Son birkaç yıldır pazarın yeni oyuncularıyla çalışan Anne-Sophie Behaghel, Invasion Barbare’ın izinde zengin harmanlı hoş bir fujere imza atmış. Ah keşke güzelim Invasion Barbare da reformule olup güçten düşmeseydi…

Penhaligon’s, son yıllarda değişen çevreye adapte olmak için köklü değişikliklere giden bir marka. Değişimin izlerini en çok taşıyan Equinox Bloom (U), Oliver Cresp’in alışkın olduğu gibi Givenchy, Nina Ricci ve YSL için yaptıklarına benzer ana akım ekolünden jenerik bir floral gourmand. Bir diğer deneme olan Luna (U), turunçgilli yeşillikli hoş ama bir o kadar sıradan bir gül parfümü iken Endymion Concentré (U), Penhaligon’s un en çok satan parfümlerinden olan Endymion’un daha karanlık ve deri notasının hakim olduğu iterasyonu. Çok merak ettiğim Portraits Collection’ı ise maalesef deneyemedim.

Puredistance - Markanın 2016 tasarımı Sheiduna (U), yakından takip ettiğim genç parfümör Cecile Zarokian imzalı balzamik turunçgil ve tütsü parfümü. Baharatlar, gül ve tatlı notalarla zenginleştirilen Sheiduna, 2016 yılının en iddialı tasarımlarından biri. Feminen tarafa göz kırpan, özgün bir mandalina parfümü arayan varsa vakit kaybetmesin!


Rania J- Safran, oud ve menekşe öncülüğünde çiçeklerle desteklenen naif bir deri parfümü olan Cuir Andalou (U), tarzında çığır açmayan ancak zengin ve dengeli harmanıyla dikkatimi çeken bir deri yorumu.

Serge Lutens, halen köklerine saygıyla bağlı olan ve trendlerden etkilenmeyen bir marka. 2016 tasarımı L'Eau de Paille (U)’nin adı Fransizca’da “dumanı tüten otlardan yapılan sabun” anlamına geliyorsa ise hiç şaşırmam. Baptême du Feu (U)’yu tanımlamaya ise kelimeler yetmez… Mısır Çarşı’sına girdiğinizde burnunuza gelen kokuyu hatırlıyorsanız Baptême du Feu’yu zihninizde canlandırmanız kolay. Ununu elemiş, eleğini asmış marka Serge Lutens, D.S. Durga ve CB I Hate Perfume ekolünde resmen “takılmış”. Yaratıcılık bakımından benzersiz bir başyapıt Baptême du Feu. Günlük kullanılacak bir parfüm değil, zencefil ve mandalinalı bir sanat eseri!


Section d'Or koleksiyonunun son üyesi Veilleur de Nuit (U) ise bolca kakao ve çikolata ile açılan civet, castoreum ve misk tabanlıyla yarım saat içinde ekşi bir parfüme dönen bir tasarım. Faz geçişleri bu kadar keskin kompozisyonları artistik açıdan takdir etsem de üzerimde taşımaktan pek hoşlanmıyorum.

Tiziana Terenzi - Ursa ve Orion ataklarıyla son yılların yükselişte olan markası Tiziana Terenzi’nin 2016 yılı tasarımlarından Bigia (U), “Klasik gülsuyu işte” diye düşündürüp çiçeklerle derinleştirilmiş şahane bir gül, oud ve misk kompozisyonuna dönüşüyor. Gumin (U) ise meyveler ve sandal ağacı ekesinde kurulu, farklı ve hoş bir kompozisyon. Her iki parfüm de sentetik ve doğal notaların uyumla kullanıldığı başarılı örnekler.

Tom Ford Private Blend - Tom Ford, geçtiğimiz yıl kendi kendini kopyalayan Lancome (La Nuit Tresor - La Vie Est Belle benzerliği)’un izinden giderek Tuscan Leather’a menekşe ekleyip hafifleştirdiği flanker minvalindeki Ombre Leather 16 (U)’ı piyasaya sürdü. Violettes et Tuscan Leather (bu isim daha uygun) dışında 2016 yılında görücüye çıkan Les Extraits Vert koleksiyonu, üzerinde durmaya gerek görmediğim silik parfümlerden oluşuyor. Ne oluyor sana Private Blend?


Xerjoff, geçtiğimiz yılı Harvey Nichols’lar için özel olarak tasarladığı Italica (U) ile geçirdi. Sütlü kurabiye tarzındaki ayarsız parfüm, ilk etapta gourmand sevenleri mutlu etse de koyu ve tekdüze yapısıyla kolayca sıkan bir tasarım.

Zoologist - Geç de olsa geçtiğimiz yıl tanıştığım parfüm evi yılın en büyük sürprizleri arasında yer alıyor. Indie olarak başlayıp emin adımlarla büyüyen markanın 2016 tasarımlarından ilki olan Beaver (U), aynı isimle yeniden formüle edilen bir parfüm. Bol miskli hayvansı bir floral olan eski Beaver, sucul bazda misk ve menekşe parfümüne dönüşmüş durumda. Markanın bir diğer 2016 tasarımı Nightingale (U), erik, menekşe ve gül ile zenginleştirilmiş modern Mitsouko yorumu. Rengârenk açılıp pudramsı devam eden Nightingale, benim için yılın en özel floral kompozisyonu. Japon parfümör Tomoo Inaba’nın ilk işi böyle ise, sonraki adımlardan beklenti oldukça büyük!


Macaque (U), Byredo Pulp ekolünde yeşil elmayla açılan, otlara ve odunsulara bürünen özgün bir yorum. İçeriğinde barındırdığı otlarla şifa bile dağıtabilecek, modern parfümerinin hala benzersiz işlere imza atabildiğini gösteren Macaque’ın genele hitap düzeyi yüksek olmasa da benden aldığı artistik puan tam. Büyük bir merakla denediğim Civet (U) ise Zoologist’e dair tek hayal kırıklığım… İsminden dolayı hayvansal bir parfüm beklentisi yaratan ancak sümbülteber ve civetin kirli birlikteliğinin ölmezotuna yakınsadığı "ilginç" bir parfüm Shelley Waddington tasarımı.

17 Şubat 2017 Cuma

2016 Yılı Niş Parfüm Raporu - Bölüm 1

Niş, kelime anlamı olarak mimaride duvar içindeki oyuklara verilen isimdir. Pazarlamada ise ürün veya hizmetlerin, potansiyel müşteri olduğu düşünülen belli bir hedef kitleye pazarlanmasına yönelik pazarlama stratejisi olarak tanımlanabilir. Gelin görün ki son zamanlarda parfüm sektöründeki niş kavramı evrim geçirmeye başladı. Serüvenine, niş pazarlama felsefesiyle başlayan parfüm evleri, zincir parfümerilerde boy göstermeye başlarken ana akım parfüm markalarından özel seri çıkarmayan kalmadı denebilir. Özetle duvarın içindeki o oyuk, duvarın kendisi haline gelmiş durumda ve özel olması gereken bir pazar, niteliğini yavaş yavaş yitiriyor.

Ülkemizin niş parfümle tanışması, 2006 yılında Kanyon AVM'de açılan Harvey Nichols ile başlıyor. 10 yıl önce Harvey Nichols ile başlayan serüven 2011 yılında açılan Türkiye’nin ilk niş parfüm butiği La Déesse ile devam ederken Beymen’in bazı şubelerinde niş parfüm departmanı kurmasıyla iyiden iyiye hız kazanmıştı. Geçtiğimiz yıl kapılarını açan Türkiye’nin ilk niş kozmetik butiği Home of Scents, parfümden sonra makyaj ve cilt bakımı ürünlerinde de eğilimin niş pazarlanan ürünlere yöneldiğinin önemli bir göstergesi oldu.

fotoğraf: instagram.com/gurmekokular

İki yıl öncesine kadar niş parfüm alanında sadece tüketici durumundayken Nishane ve Pekji ile Avrupalı ve Amerikalı parfüm sever kitle arasında ülkemizin adı sıklıkla duyulur oldu. Özellikle sosyal medyada artmaya başlayan paylaşımlar, artan ilginin en önemli göstergesi niteliğinde. Rüzgârın yönü ve hızı istediğimiz gibi giderken 2017 yılında dünyaya açılmaya hazırlanan yeni bir markamız daha var. Yeni Türk niş parfüm markası olan Régalien hakkında ilerleyen günlerde daha detaylı bilgiye yer vereceğim. 

Geçtiğimiz yıl özellikle deniz aşırı üreticiler beni oldukça şaşırttı. Keşke seçici geçirgen gümrüğümüz müsade etse de bu markalara ulaşma imkânımız artsa… Tam olarak bu nedenle her yeni çıkan parfümü deneyemedim ve denediklerimin bir bölümü de “ilk izlenimin” ötesine geçemedi. Denediğim parfümlerin bazılarını çok sevdim, bazılarını ise hiç sevemedim. Birkaç parfüm aklımı başımdan alırken birçoğu da hiçbir şey hissettirmedi. İyisiyle, kötüsüyle, olay yaratanı ve gereksiziyle 2016 yılı niş parfüm raporu sizlerle…

Kullandığım kısaltma ve terimler;

(K): Kadın kullanımı için pazarlanan parfüm.
(E): Erkek kullanımı için pazarlanan parfüm.
(U): Her iki cinsiyetin kullanımına yönelik pazarlanan parfüm.
Flanker: Ticari başarı yakalayan parfümün içeriğine belli bir oranda sadık kalınarak ya da tamamen değiştirilerek yeni bir parfüm yaratılması ve isminin başına ya da sonuna genellikle “intense”, “sport”, “l’eau” ya da “fresh” gibi kelimeler eklenerek piyasaya sürülmesine verilen isim.
Jenerik: İngilizce karşılığı “generic” olan, sıradan ve özelliksiz anlamına gelen sıfat.
Gourmand: Yiyeceği andıran tatlı parfüm.
Boozy: Alkollü içkileri andıran içerik.
Indie House: Nispeten düşük bütçeli, üretim miktarı ve dağıtım ağı sınırlı butik parfüm evi.

Not: Markalar alfabetik olarak sıralanmıştır.

Aedes de Venustas - 2016 yılında Fabrice Pellegrin ile çalışmayan parfüm evi kaldı mı bilmiyorum. 2016 çıkışlı Cierge de Lune, Fabrice’in 378 ayrı ana akım parfüm evi için tasarladığı aynı ambroxan bazı üzerine kurulu bir başka pudramsı, dumanlı vanilya parfümü…

Amouage - Başka markalar Interlude kopyalayadursun, Amouage geçtiğimiz yıl yine kendi kendi ile yarıştı. Myths Man (E);  deri, rom ve kül ile atom bombası gücünde başlayan, özgün tasarımlara dair umutlarımı güçlendiren yılın en iddialı parfümlerinden biri. Her fazı başyapıt niteliğinde olan parfüm, ortalardan sonra daha da büyüleyici bir hal alıyor. Ancak parfümün başları, niş parfümlerle yeni tanışanlar için zorlayıcı olabilir. Söylemedi demeyin… Myths Woman (K) barındırdığı yoğun meşe yosunu ile modern Mitsouko kıvamında ilerleyen, alışılmış Amouage gücünde olmasa da deri desteği ve nergis ile başarılı bir harman. Opus X (U) ise yılın en “gül” tasarımı. Eyüp Sultan – Hacıbayram ekolünde gidip gelen gül, gül, gül ve biraz da sardunya parfümü.


Atelier des Ors - Çıkış tarihi 2017 olmasına rağmen 2016 yılında ulaşılabilen Iris Fauve (U), mür ve aselbent reçinesi ile derinleştirilmiş şahane bir iris yorumu. Yves Saint Laurent - Black Opium ile dikkatleri üzerine çeken Marie Salamagne’ın ustalık eseri olarak yorumluyorum Iris Fauve’u.

Atkinsons, geçtiğimiz yılın en çalışkan parfüm evleri arasında yer alıyor. Big Bad Cedar  (U), cashmeran ve okaliptüs ile zenginleştirilmiş kuru hissiyatlı hoş bir sedir parfümü iken My Fair Lily (K), yenilikçi koku piramidiyle vetiverli, sucul bir leylak yorumu. 

Üç yıl önceki oud serisinin devam parfümlerinden ilki olan Her Majesty The Oud (K), meyveler ve safranla jenerik başlayıp ortalara doğru kontrolü ele geçiren deri ile ilgimi çekerken markanın yıldızı çay ve karanfille sofistike bir kış çayını andıran topraksı oud parfümü olan His Majesty Oud (E) oldu.

Bissoumine, yeni tanıştığım parfüm evleri arasında yer alıyor. 2016 çıkışlı Matin d`Azur (U), Fransız olmasına rağmen İtalyan ekolünde ilerleyen hoş bir turunçgil parfümü. Özgün bir tasarım olmasa da harman kalitesi ve doğallığıyla yaz ayları için şans verilebilecek parfümler arasında yer alıyor Matin d`Azur.
Bogue - Sevgili dostum Antonio, 2016 yılını nispeten sessiz geçiren isimlerden. Bolonya’da varlığını sürdüren ve Avrupa’nın en iyi niş parfüm butiklerinden biri olarak gördüğüm Al Sacro Cuore’nin 50. yılına özel bir tasarım yapan ve bu parfümü özel bir şişeyle sunan Antonio’nun son parfümünün ismi Gardelia (U). Adından da anlaşılabileceği gibi gardenya üzerine kurulu kompozisyon, Antonio’nun imzası haline gelen kirli sümbülteber, gardenya ve balmumunun dâhice yorumlandığı bir tasarım. 50 limitli parfümün tek sorunu, giriş-orta seviye bir İsviçre saatinin fiyat etiketine sahip olması.

Bond No. 9, geçtiğimiz yıl yine seri üretim mantığında çalıştı. Liberty Island (U), bol turunçgil barındıran şekerli jenerik bir portakal çiçeği parfümü. Tıpkı markanın 2000’li yıllarda birbiri ardına çıkardığı özelliksiz parfümler tarzındaki Liberty Island, yılın silik tasarımları arasında yer alıyor. 

Doğu pazarına yönelik Dubai Amber  (U), yılın en pis (kötü algılamayın hemen), en cüretkâr, bilmem kaç yıllık oud yağı edasında tasarımı olarak dikkatimi bir hayli çekerken Dubai Amethyst (U) denk geldiğim en naif tütün parfümü… Yaseminle zenginleştirilen varla yok arası parfüm, Dubai’de rağbet görür mü bilinmez ama yaseminli tütün demişken Etat Libre d`Orange - Jasmin et Cigarette geldi aklıma. Ah ah…

Byredo’nun 2016 tasarımlarından yalnızca Super Cedar (U)'ı deneme imkânım oldu. Bolca Iso E-Super ve ambroxan içeren, bir varmış bir yokmuş gibi gelen hafif bir odunsu olan Super Cedar, yılın “olsa da olur, olmasa da olur” tasarımlarından bir başkası…  


Chanel, markanın butiklerinde satılan Les Exclusifs serisine Boy (U) adını verdikleri parfümü ekledi geçtiğimiz yıl. Guerlain Jicky tarzında lavanta ve turunçgillerle açılıp sardunya ve sandal ağacının oyuna dâhil olmasıyla eski kafa notalarla modern harman dersi veren Boy,  eski kafa - sabunsu tasarımların arasına zirveden giriş yaptı.

Clive Christian - Clive Christian uzun zamandır Lada motorlu Ferrari tarzında işlere imza atan bir parfüm evi. Markanın 2016 tasarımı olan Rock Rose (E), parfümün ismindeki gülü bulana ödül verdikleri, sıradan bir menekşe ve bergamot parfümü. Ana akım tasarım kafasında kaliteli içeriklerden fazlasını sunmayan Rock Rose, markaya olan inancımı zedelemeye devam eden bir tasarım. Cosmos Flower (K)'ı ise deneyemedim. Çok şey kaçırdım mı, bilmiyorum.


Comme des Garçons - Ülkemizde resmi satışı olan markalara ulaşmak için özel bir çaba sarf etmiyorum. Belli ki distribütör de pek çaba sarf etmiyor olacak, iki yıldır yeni bir tasarımına rastlayamadım güzelim marka Comme des Garçons’un…

Creed’in geçtiğimiz yıl merakla beklenen tasarımı Viking (E) iken parfümün çıkışının 2017’ye ertelenmesiyle elimizde bol ambroxan, elma, frenk üzümü ve menekşenin harmanlandığı Aventus for Her (K) kaldı. “For her” ismine takılmadan erkek kullanımı için de uygun olan tasarım, bir süre sonra sadece ambroxana dönüşüyor desem yeridir… Üst notalarda harikalar yaratan Olivier Creed’in, diplerde Escentric 02’ye saygı duruşu yapmasına gerek var mıydı diye düşünmekten alamıyorum kendimi. Herşeye rağmen Aventus for Her, oldukça etkileyici bir tasarım.



Diptyque - Nispeten uygun fiyatlı markaların priminin az oluşundan mı kaynaklanır bilinmez, ülkemizde hak ettiği değeri görmeyen bir marka Diptyque. Hal böyle Eau des Sens (U)’i ithal etmek için özel bir çaba sarf edilmediğini düşünüyorum. Maalesef deneyemedim…

DSH Perfumes - 2016 yılının en büyük sürprizlerinden biri oldu benim için DSH Perfumes. Geç tanıştığım ve hayran kaldığım parfüm evi, boşuna indie niche ve doğal parfüm tayfanın en güçlü isimlerinden biri olmamış. Bravo Dawn Spencer Hurwitz! Fabrika hızıyla tasarlanmalarına rağmen her birini özellikli bulduğum 2016 tasarımlarından ilki, yılın en iyi hayvansı tasarımlarından biri olan Cinchilla (U). Parfüm, bal ile civet ve misk gibi kirli notalar karıştırıldığında Absolue Pour le Soir’a yakınsandığının güzel bir örneği. Axis Mundi (U), amberin balsamik notalar ve sandal ağacıyla şahane bir uyumu iken Souvenir de Malmaison (U) karanfil öncülüğünde parfümörün balsamik bazının güzel bir örneği. Dark Moon (Holiday No.16) (U) ise şahane bir boozy kakao parfümü. 

 Dawn Spencer Hurwitz

DSH’in 2016 tasarımlarından en az etkilendiklerim, odunsular eşliğinde yeşillik parfümü olan Vert et Noir (U) ve guaiac ağacının akıllıca kullanıldığı doğal bir greyfurt ve limon parfümü olan Kaleidoscope (U) oldu. Wasabi Shiso (U) ise parfüm olarak kullanmayacağım ancak yapı itibariyle saygı duyduğum bol limonlu bir salata.

Ermenegildo Zegna, ana akım parfümlerinin yansıra niş pazarladığı Essenze koleksiyonuna yaptığı üç yeni ekleme ile geçirdi 2016 yılını. Kilian Arabian Nights serisine göz kırpan tasarımların üçü de ortalamanın üzerinde yer alırken Musk Gold (E), en çok dikkatimi çeken oldu. Parfüm, 2016 yılında bolca karşımıza çıkan hayvansı parfümlerin, transparan ve başarılı bir örneği.

Ex Nihilo, çiçeği burnunda bir parfüm evi. Markanın 2016 tasarımlarından Devil Tender (K), ana akım parfüm evlerinde son yıllarda trend olan şeftali - gül kombinasyonunun jenerik ancak kaliteli bir örneği iken, yıl içinde bolca vakit geçirdiğim Olivier Pescheux imzalı Amber Sky (U), kişniş ve muskat ile zenginleştirilmiş yılın en iyi iki amber tasarımından biri. 


Franc Boclet, geçtiğimiz yıl "Rock and Riot" ismini verdiği üç parfümden oluşan yeni bir seri tanıttı. Serinin ilk parfümü Ashes (U), dumanı tüten karanfil ve enfes bir guaiac ağacı yorumu. İkinci parfüm olan Heroes (U), Amouage Interlude Man’e oldukça benzemesine rağmen performans ve koku güzelliği ile yılın parlayan yıldızları arasında yer alıyor. Serinin son parfümü Angie (U) ise sandal ağaçlı bir incir tasarımı. İncir yapraklarının yeşil hissiyatı biraz yüksek tonlanmış olsaydı, Angie, incir temalı parfümlerin tepesine oynayacak kadar güçlü bir oyuncu olabilirdi.

Francesca Bianchi, 2016 yılında tanıştığım bir başka yeni marka. Oldukça merak ettiğim Sex and the Sea (U)’yi deneyemesem de serinin diğer iki parfümünü test etme imkânım oldu. Oldukça zengin harmanlarla çalışan Francesca’nın Angel’s Dust (U)’ı reçinemsi notalarla zenginleştirilmiş hoş bir iris parfümü. Kirli pudramsı hissiyatı iliklerine kadar hissettiren parfüm, eski kafa çiçek buketlerine saygı duruşu niteliğinde. The Dark Side (U) ise floral Absolue Pour le Soir! Tütsü, bal ve reçinemsi notaların APLS ile ortak olduğu tasarım menekşe ve iris bazı ile Francis’in başyapıtından farklılaşıyor. Angel’s Dust gibi kirli hissiyata sahip olan The Dark Side ise yılın en iyi tütsü yorumları arasında yer alıyor.


Frédéric Malle - 2015 sonunda tanıtılan ancak satış noktalarına dağıtımı 2016 yılında yapılan Monsieur (E)’u geçtiğimiz yılın parfümleri arasında saymamda bir sakınca yoksa “son yıllarda karşılaştığım en iyi paçuli yorumu” diye iddialı bir cümle kurabilirim. Tütsü ve rom ile desteklenen Monsieur, Dries Van Noten ile beklentimi yükselten Bruno Jovanovic’in ustalık eseri!

Freywille - 2016 yılı itibariyle niş parfüm pazarına giren Viyanalı mineli mücevher tasarımcısı Freywille’in koleksiyonundan dikkatimi en çok çeken tasarım, Dior Homme’un açtığı yolda ilerleyen Sphinx Mystique (K) oldu. Risksiz harmanlar üzerine yoğunlaşan markanın pazarda yer edinmesi için biraz daha cesur olması gerektiğini düşünüyorum.

Heeley - Son yıllardaki facia tasarımlarından sonra ilgimi iyiden iyiye kaybettiğim Heeley, 2016 yılını kendini tekrar ettiği Eau Sacrée (U) ile geçirdi. Cardinal gibi kült bir tütsü yorumun varken ne gerek vardı buna James?


Hermès - Ana akım raporunda bahsettiğim gibi geçtiğimiz yıl Hermès açısından bir dönem kapanmış oldu. Usta parümör Jean-Claude Ellena, yıllardır başparfümörlüğünü yaptığı markadan emekli olurken jübilesini Hermessence koleksiyonu için hazırladığı Muguet Porcelaine (U) ile yaptı. Resmi notalarında armudun yer aldığı ancak daha çok kavunu andıran minimalist bir müge parfümü Muguet Porcelaine. Yemyeşil başlangıcıyla kullanımı kolay, günlük bir parfüm olan tasarımı, Ellena’nın vedası için biraz silik bulsam da koleksiyonun genel tarzıyla uyumlu ve kaliteli bir kompozisyon olduğunu söyleyebilirim.
Histoires de Parfums - 2016 yılını dinlenerek geçiren Gerald Ghislain’den bu yıl beklentim büyük. Editions Rare koleksiyonuna Ambrarem, Fidelis veya Petroleum,  standart seriye de 1740, 1725 ya da Amre 114 tarzında eklemeler gelse sizce de harika olmaz mı?

House Of Sillage - 2015 yılında Dignified ile biraz olsun ısınmaya başladığım marka, geçtiğimiz yıl pek dikkatimi çekemedi. HoS N.001 (E), başlangıcına alışılabilirse kullanıcısını ödüllendiren zor bir odunsu gourmand iken HoS N.002 (E), yasemin ve odunsu notalarla destekli jenerik bir turunçgil parfümü. Ana akım bir parfüm kıvamında olan HoS N.002, şişesi ve sunumu dışında özellikli bulmadığım bir tasarım.


Initio - Geçtiğimiz yıl tanıştığım ve birkaç referansı ile ciddi düşündüğüm Initio’nun 2016 imzalı parfümünün ismi Addictive Vibration (U). Usta isim Maurice Roucel ve henüz pek bilgi sahibi olmadığım Pierre-Constantin Gueros’un ortak tasarımı olan Addictive Vibration, feminen tarafa göz kırpan; ballı, portakal çiçekli ve bol miskli hoş bir orkide yorumu.

devam edecek...
© Gurme Kokular - Niş Parfüm Yorumları / Röportajlar / İzlenimler
Maira Gall